Mgr inż Zbigniew Błaszkiewicz był wziętym inżynierem, mieszkał we Wrocławiu ale pochodził z Łańcuta - jego ojciec był nauczycielem w miejscowym gimnazjum. Do 1965 roku mieszkała w Łańcucie matka inżyniera. Kiedy umarła połowa domu była niezamieszkana. W 1972 roku do Błaszkiewcza udała się młoda kobieta z mężem i dzieckiem oświadczając, że nie ma gdzie mieszkać ponieważ rodzice wyrzucili ją z domu. Błaszkiewicz postanowił pomóc dziewczynie i za "symboliczną" opłatą wynajął jeden pokój. Pozostałe pokoje zamknął. Wynajmujący wyczuli miękkie serce człowieka - bez oporów rozpoczęli zabawy zakrapiane alkoholem wypitym z piwniczki inżyniera. Wyprzedali cenny księgozbiór inżyniera na giełdzie w Rzeszowie warty wiele tysięcy złotych.

6 grudnia wieczorem Błaszkiewicz przyjechał z Rzeszowa (był konsultantem w Biurze Projektów) zauważył zdemolowane i splądrowane pokoje, zwrócił uwagę trzem nieznanym mężczyznom oraz kobiecie, że jego pokoje są splądrowane i musi to zgłosić policji. To zdenerwowało wynajmujących pokój i ich znajomych...

W brutalne morderstwo zamieszanych było trzech mężczyzn oraz żona jednego ze sprawców. Inżynier został pozbawiony życia przy użyciu siekiery, noża, młotka i szklanej popielniczki. Po kilku dniach jego zwłoki odnaleziono w stodole, zakopane. Proces, który rozpoczął się rok później, 11 grudnia 1973 roku, przed Sądem Wojewódzkim w Rzeszowie, trwał do lutego 1974 roku, i spotkał się z ogromnym zainteresowaniem lokalnej społeczności, tak, że przed gmachem sądu wystawiono specjalne głośniki, aby publiczność mogła słuchać relacji z procesu.. Morderstwo opisały i proces relacjonowały ówczesne "Nowiny Rzeszowskie". Osoby zamieszane w morderstwo sąd skazał na wieloletnie więzienie, a jedną na karę śmierci...